چهارشنبه 25 اردیبهشت1387
س.ک.و.ت ک.ش آ.م.د.ه...
ما در روزگاران بره های رام و آرام، مهمان یک سکوت کش آمده ایم، این را هر صبح که از پنجره، بی حوصلگی های جماعت را دوره می کنیم، باور می کنیم و این باور را مرور...
چهارشنبه 25 اردیبهشت1387
در اهمیت خر بودن...
تو طالع بینی چینی، هر سالی با یک حیوان مشخص می شه. ویژگیهای این حیوون و چند تا فاکتور دیگه، شخصیت متولد آن سال رو مشخص می کنه. بعلاوه، معمولا تو فرهنگ های مختلف، حیوونا سمبل یک رفتارن، مثلا ما خودمون هم واسه تعریف از یه کسی یا مسخره کردن رفتارش، طرفو با اسم یه حیوون صدا می کنیم، روباه، گرگ، موش، گاو، مار و علی الخصوص خر. آدم هایی که هر جور بتونن می خوان از آدم بکنن و رحم هم نمی کنن، گرگ اند. آدم هایی که حتی سلامشون هم بی طمع نیست و تمام ارتباطاتشون بر محور دودر کردن و شیره مالیدن سر ملت می گذره، روباهند و همینطور الی آخر. اما این روزها خر کم شده. خرها شفاف اند، اهل ریا نیستند. حتی اگه به همه چیز گند بزنن از خر بودنشونه و قشنگ معلومه که چی کار دارن می کنن. وقتی با یه خر طرفی روشنه که پشم و پیله ای وجود نداره. نفاقی تو کار نیس. یه آدم خر هر چی ته دلش باشه بهت میگه...ولی ظاهرا تو جامعه ما مدام باید همه چیز رو پنهون کنی، باید ادا در بیاری، به وقتش باید فیلم بازی کنی، نباید واقعیت ها رو بگی، تو این جامعه همش در حال بازی بی پایانی با آدم ها و محیط اطراف و حتی خودت هستی. خلاصه اوضاع جامعه طوریه که خر بودن اصلا به صرفه نیست. دلتنگ یه خر واقعی ام. به قول شاعر "خَرَم آرزوست". آدمی که نقاب های رنگارنگ نداره، خود خودشه...
سه شنبه 24 اردیبهشت1387
کسی در انتظارم نیست...
كسي درانتظارم نيست
اشكهايم بروي شانه هاي خسته ي ساكن نمي بارد
براي اشكهايم هيچ گرياني نميباشد
خيالم خوش دراين حالست
مرگم دروراي سايه پنهان ميشود انك كه مي ايد
وچشمي هم به اشكي تر نمي گردد
لحظه ي جان كندنم وقتي كه مي آيد
ومن تنها در اين عالم
ومن تنهادراين حالم
وخوشحالم كسي درانتظارچشم گريانم نمي باشد
ومي دانم ترسي در گلوي خسته ي كس نيست
كه وقت رفتنم خود را به شكل بغض بنمايد
وشوقم از براي گم شدن درذهن ناپيداي انسانهاست
و شوقم ازبراي رفتن از يادست
شخصي هم مرا اندرسراي سايه ي خويشان نمي بيند
وحتي نسل من باقي نمي ماند
كه دشنامي از آن حالي كه ويراني درون قلب بيماري بدام غم گرفتار است
بر من بر همي تابد
و تنها نام من بر روي يك سنگ سيه جاري شود
كه خود از پيكرم در زير خود اگه نمي باشد
و شايد دست تقديرم بگيرد و من بيچاره تر باشم از اين حالي كه گفتم
و شايد هم بزير يك درخت كهنه اي خوابم بگيرد وچشمم ديگر از ديدن بپرهيزد...
جمعه 20 اردیبهشت1387
بی شک مردمان عجیبی هستیم...
بی شک مردمان عجیبی هستیم ! از یک طرف عرب ستیز ترین ملت گیتی هستیم و از طرف دیگر گذرنامه های تک تکمان ممهور است به مهر سفارت امارات متحده ی عربی در جوانی و عربستان در کهنسالی ! از آن طرف دم زدن از وطن پرستی و تمدن 2500 ساله مان گوش فلک را کر کرده و از این طرف به سختی توان جمع کردن یک میلیون امضا برای جلوگیری از تغییر نام خلیج فارس را داریم در همان حال به راحتی نیم میلیون پیامک در یک ساعت برای عادل فردوسی پور و برنامه اش می فرستیم!
شنبه 14 اردیبهشت1387
زنها در موفقيت و پيشرفت شوهرانشان نقش بسزايی دارند.
ساعد مراغهای از نخست وزيران دوران پهلوی نقل کرده بود:
زمانی که نايب کنسول شدم با خوشحالی پيش زنم آمدم و اين خبر داغ را به اطلاع سرکار خانم رساندم...
اما وی با بیاعتنايی تمام سری جنباند و گفت «خاک بر سرت کنند؛ فلانی کنسول است؛ تو نايب کنسولی؟!»
گذشت و چندی بعد کنسول شديم و رفتيم پيش خانم؛ آن هم با قيافهايی حق به جانب...
باز خانم ما را تحويل نگرفت و گفت «خاک بر سرت کنند؛ فلانی معاون وزارت امور خارجه است و تو کنسولی؟!»
شديم معاون وزارت امور خارجه؛ که خانم باز گفت «خاک بر سرت؛ فلانی وزير امور خارجه است و تو...؟!»
شديم وزير امور خارجه گفت «فلانی نخست وزير است... خاک بر سرت کنند!!!»القصه آنکه شديم نخست وزير و اين بار با گامهای مطمئن به خانه رفتم و منتظر بودم که خانم حسابی يکه بخورد و به عذر خواهی بيفتد.
تا اين خبر را دادم به من نگاهی کرد؛ سری جنباند و آهی کشيد و گفت:
«خاک بر سر ملتی که تو نخست وزيرش باشی!!!»
